Dilan Durmaz

On sekiz Melike arasında on birinci sıradaki ismi sesli okudum. “Melike Tarhan,” ismi ilk kez yüreğimden değil, somut bir kanıtla sesli olarak döküldü ağzımdan. Ecevit’i buraya döndüren yine kardeşinin adı oldu. “Melike Tarhan adında bir isim var,” dedim titrek bir sesle.  Gözlerimden şüphe ediyor, zihnime güvenmiyor ve yeniden defalarca kez okuyordum. “Melike Tarhan yazıyor,” dedim yeniden. Titreyen ellerimle kâğıdı Ecevit’e doğru uzattığımda başını yavaşça eğdi ve parmak uc

Ben geldim! Öncelikle 10 Mayıs Pazar saat 13.00'da Diyarbakır Yeni Umut Kitapevinde 17 Mayıs Pazar Manisa Kitap Fuarda imza günüm var. Kitabınız olsun olmasın, orada olan herkesi ÜB konuşmak için bekliyorum!!!!!!!!!! Üçüncü kitaba girdiğimiz bölümden sonra her bölümün benim adıma nasıl zorlayacağı olduğunu size anlatamam. Ricam sizin de bu sağduyuyla okumanız olacak. Bol bol yorum yapalım olur mu? Keyifle okuyun! *** Biz kim miyiz? 1999 yılından beri her yıl düzenli olarak

Ben geldim! Son bölümden sonra üç farklı şehirde imzayla beraber durmaksızın bir çalıştığım bir 15 gün geçirdim. Bölüm hesapladığımdan biraz önce bitti, geçiştirmemek için. O yüzden sonraki bölüm iki hafta sonra değil, birkaç gün daha erken gelecek çünkü bir iki hafta boyunca imzam yok, telafi etmiş oluruz. instagramda duyuracağım geleceği günü. O yüzden bölüm uzunluğuna tamamen adamadan kendinizi lütfen tadını çıkararak okuyun. Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın. Keyifle

Bugün yirmi beş kez kış görmüş talihimin en kötü günü.  Dün de öyleydi. Belki önceki gün de. Güneşin doğuşunu ve batışını görmüyorum, o yüzden olacak talihimin en kötü günü henüz sonlanmadı. Sonlanacak mı? Ne ihtimal veriyorum ne de öyle bir kaygı güdüyorum. Üniversitenin üçüncü yılında, üniversite hayatımda beni perdesiz şekilde gören, bakışlarından ve sözlerinden kaçamadığım bir hocam vardı. Sessizce beni izlerdi, sonra bir söz eder ve kendimi çırılçıplak hissederdim. Ona